مراحل معاینه اپتومتری چشم

تست کوررنگی

یک آزمایش غربالگری که اغلب دید رنگی شما را بررسی می کند، در اوایل یک معاینه جامع چشم انجام می شود تا کوررنگی را رد کند .علاوه بر تشخیص کمبودهای ارثی بینایی رنگ، آزمایش‌های کوررنگی همچنین می‌تواند پزشک را در مورد مشکلات احتمالی سلامت چشم که ممکن است بر دید رنگی شما تأثیر بگذارد، آگاه کنند.

تست حرکت چشم (حرکات چشم)

تست حرکات چشمی برای تعیین اینکه چقدر چشمان شما می توانند یک جسم متحرک را دنبال کنند و/یا به سرعت بین دو هدف جداگانه حرکت کنند و به دقت روی دو هدف جداگانه ثابت شوند، انجام می شود .آزمایش حرکات صاف چشم (“تعقیب”) رایج تر است. چشم پزشک از شما می خواهد که سر خود را ثابت نگه دارید و از شما می خواهد که حرکت آهسته یک چراغ دستی یا هدف دیگر را فقط با چشمان خود دنبال کنید .
اگر حرکات سریع چشم (“ساکاد”) نیز مورد آزمایش قرار گیرد، چشم پزشک ممکن است از شما بخواهد که چشمان خود را بین دو هدف که در فاصله کمی از یکدیگر قرار دارند به جلو و عقب حرکت دهید.مشکلات حرکات چشم می تواند باعث خستگی چشم شود و بر توانایی خواندن، دید ورزشی و سایر مهارت ها تأثیر بگذارد .

تست استریوپسیس (درک عمق)

Stereopsis اصطلاحی است که برای توصیف گروه چشمی استفاده می شود که درک عمق طبیعی و درک ماهیت سه بعدی اشیاء را امکان پذیر می کند .
در یکی از آزمایش‌های استریوپسیس که معمولاً استفاده می‌شود، یک جفت عینک «سه بعدی» می‌زنید و به کتابچه‌ای از الگوهای آزمایش نگاه می‌کنید. هر الگو دارای چهار دایره کوچک است و وظیفه شما این است که مشخص کنید کدام دایره در هر الگو نسبت به سه دایره دیگر به شما نزدیکتر است. اگر بتوانید دایره “نزدیک تر” را در هر الگو به درستی شناسایی کنید، احتمالاً مهارت های تیمی چشمی عالی دارید که به شما امکان می دهد درک عمق طبیعی را تجربه کنید.

رتینوسکوپی

در رتینوسکوپی، نور اتاق کم می شود و از شما خواسته می شود که بر روی یک هدف بزرگ (معمولا “E” بزرگ در نمودار چشمی) تمرکز کنید. همانطور که به “E” خیره می شوید، چشم پزشک نوری به چشم شما می تاباند و لنزها را در دستگاهی جلوی چشمان شما می چرخاند. این تست تخمین می زند که کدام قدرت عدسی به بهترین وجه دید از راه دور شما را تصحیح می کند .

تعیین عیوب انکساری

در حین انکسار، پزشک ابزاری به نام تریال لنز یا فوروپتر را جلوی چشمان شما می‌گذارد و یک سری از لنزها را به شما نشان می‌دهد. سپس از شما می پرسد که کدام یک از دو لنز در هر انتخاب واضح تر به نظر می رسد.بر اساس پاسخ های شما، چشم پزشک شما به تنظیم دقیق قدرت لنز تا رسیدن به نسخه نهایی عینک ادامه می دهد .
انکسار سطح دوربینی (دوربینی)، نزدیک بینی (نزدیک بینی)، آستیگماتیسم و پیرچشمی را تعیین می کند .

معاینه اسلیت لمپی

لامپ شکاف یک میکروسکوپ دوچشمی (یا “بیومیکروسکوپ”) است که چشم پزشک از آن برای بررسی ساختارهای چشم شما تحت بزرگنمایی بالا استفاده می کند. این تا حدودی شبیه یک نمونه بزرگ و عمودی از یک میکروسکوپ است که در یک آزمایشگاه علمی استفاده می شود.
در طول معاینه لامپ شکاف، از شما خواسته می شود که پیشانی و چانه خود را به طور ایمن در برابر تکیه گاه های جلوی ابزار قرار دهید و پزشک با بررسی ساختارهای جلوی چشم شما – از جمله پلک ها، قرنیه، ملتحمه، شروع می کند. عنبیه و لنز .
با کمک یک لنز دستی، پزشک شما ممکن است از لامپ شکاف برای بررسی ساختارهای دورتر در چشم مانند شبکیه و عصب بینایی استفاده کند .
طیف گسترده ای از بیماری ها و بیماری های چشمی را می توان با معاینه لامپ شکاف تشخیص داد، از جمله آب مروارید، دژنراسیون ماکولا، زخم قرنیه و رتینوپاتی دیابتی و غیره .

آزمایش گلوکوم

آزمایش گلوکوم معمولاً با اندازه گیری فشار داخل چشم شروع می شود .یک آزمایش رایج گلوکوم، آزمایش “پفک هوا” است که از نظر فنی به عنوان تونومتری غیر تماسی یا شناخته می شود . NCT
برای NCT، آزمایش با قرار دادن چانه خود روی قسمت چانه دستگاه شروع می‌شود. در حالی که به چراغی در داخل دستگاه نگاه می‌کنید، پزشک یا یک دستیار آموزش دیده، فوران کوچکی از هوا را به چشم باز شما پف می کند. کاملا بدون درد است و تونومتر به چشم شما برخورد نمی کند .
بر اساس مقاومت چشم شما در برابر پف هوا، دستگاه فشار داخل چشمی شما (IOP) را محاسبه می کند. اگر فشار چشم بالا دارید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به گلوکوم یا ابتلا به آن باشید .
نوع دیگری از آزمایش گلوکوم با ابزاری به نام تونومتر applanation انجام می شود. رایج ترین نسخه از چندین نسخه این ساز بر روی لامپ شکافی نصب می شود.